Κυριακή 29 Αυγούστου 2021

«Θα κερδίσουμε τις εκλογές καθαρά, όποτε κι αν γίνουν»

 

Την ετοιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. να κερδίσει καθαρά τις εκλογές όποτε κι αν γίνουν, να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας στηριζόμενος σε μια προοδευτική συνεργασία, να συγκρουστεί με κατεστημένα συμφέροντα και να αλλάξει το μοντέλο διακυβέρνησης με ριζοσπαστικές τομές και προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, δηλώνει ο Αλ. Τσίπρας μιλώντας στην «Εφ.Συν.».

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ασκεί δριμύτατη κριτική στη σημερινή κυβέρνηση, στον τρόπο που διαχειρίστηκε τις καταστροφικές πυρκαγιές και την πανδημία, υπογραμμίζοντας ότι τα παθήματα δεν της έγιναν μαθήματα. Ταυτόχρονα εξηγεί γιατί με μια κυβέρνηση της δικής του παράταξης τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.

Αναφερόμενος στον Κ. Μητσοτάκη σημειώνει ότι «η χυδαιότητα, τα fake news, η εκτόξευση λάσπης, οι δολοφονίες χαρακτήρα είναι όπως αποδείχτηκε στο πολιτικό του DNA», ενώ μιλώντας για τις παραπομπές του Νίκου Παππά και του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου τάσσεται εναντίον των πολιτικών διώξεων από την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία.

Φωτιές - πανδημία


Την περασμένη Τετάρτη συγκρουστήκατε στη Βουλή με τον κ. Μητσοτάκη για το θέμα των πυρκαγιών. Πιστεύετε ότι αυτή η συζήτηση πρόσφερε κάτι στην αντιμετώπιση του προβλήματος και στη χώρα; Βλέπετε δηλαδή να έχει η κυβέρνηση διάθεση για συναινετικές και ουσιαστικές τομές;

Για να έχει βάση αυτή η συζήτηση πρέπει όλοι να αναγνωρίζουμε το πρόβλημα. Ο κ. Μητσοτάκης, μετά τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην ιστορία της χώρας, δήλωσε ότι όλα πήγαν καλά και πως δεν αναγνωρίζει λάθη. Επομένως, όχι απλά δεν βλέπω τη διάθεση για τομές, αλλά ούτε και τη στοιχειώδη αίσθηση ευθύνης απέναντι σε αυτούς που είδαν τον τόπο τους και τις περιουσίες τους να γίνονται στάχτη. Σε ό,τι μας αφορά, από την πρώτη στιγμή καταθέσαμε μια δέσμη προτάσεων για την ανασυγκρότηση των πληγεισών περιοχών, φέραμε στο προσκήνιο ξανά την πιο ολοκληρωμένη πρόταση που διαθέτει η χώρα –το πόρισμα Γκολντάμερ– για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, μιλήσαμε για την ανάγκη να επιστρέψει η νομιμότητα στο ζήτημα των δασικών χαρτών που καταργήθηκαν με το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο αυτών που σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την κλιματική κρίση. Αυτά είναι η βάση για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και νομίζω το σύνολο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού συμφωνεί.

Πανδημία, πλημμύρες, πυρκαγιές, καύσωνας: το ελληνικό κράτος έδειξε όλες τις αδυναμίες του. Η ανάγκη για περισσότερη ενέργεια οδηγεί σε άνοιγμα λιγνιτικών μονάδων αλλά και σε αυξήσεις στο ρεύμα που μπορεί να ξεπεράσουν και το 70%. Ωστόσο και στη δική σας περίοδο δεν είχαμε καλύτερες επιδόσεις του κρατικού μηχανισμού. Αν ήσασταν σήμερα κυβέρνηση γιατί θα τα πηγαίνατε καλύτερα;

Δεν υπάρχει αμφιβολία και δεν αρνούμαι να παραδεχτώ ότι ο κρατικός μηχανισμός έχει διαχρονικές αδυναμίες και σοβαρές παθογένειες. Ωστόσο το κρίσιμο ζήτημα είναι τα παθήματα να γίνονται μαθήματα. Να βγάζουμε συμπεράσματα και να προωθούμε τομές. Μια τέτοια επιχειρήσαμε μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι. Ζητήσαμε τη συμβολή των σημαντικότερων επιστημόνων για την εκ βάθρων αναδιοργάνωση της Πολιτικής και της Δασικής Προστασίας. Και επιχειρήσαμε με διακομματική συναίνεση να τις υλοποιήσουμε. Ο κ. Μητσοτάκης όταν παρέλαβε βρήκε σημαντικές δράσεις και αποφάσεις εν εξελίξει. Εγκεκριμένη χρηματοδότηση και προσλήψεις δασικών για την πρόληψη. Διαγωνισμό για την αγορά πυροσβεστικών και την πρόσληψη 5.000 πυροσβεστών. Υπουργικές αποφάσεις για τον συντονισμό Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και Δασικής Υπηρεσίας. Υλοποίηση του 44% των δασικών χαρτών και μελέτες για το 100%, από το 0,8% που παραλάβαμε. Και ένα ολοκληρωμένο έτοιμο σχέδιο νόμου για την πλήρη αναδιοργάνωση της Πολιτικής Προστασίας ώστε να σταματήσει η συναρμοδιότητα 15 υπουργείων και υπηρεσιών για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Ολα αυτά στη βάση του πορίσματος Γκολντάμερ, στο οποίο συναίνεσε.

Και τι έκανε ο ίδιος;

Τα πέταξε όλα στο καλάθι των αχρήστων για να βάλει απλά τους γαλάζιους επιτελείς στις ίδιες θέσεις ενός σμπαραλιασμένου κρατικού μηχανισμού που είχε αποτύχει. Και ταυτόχρονα αναβάθμισε όσους αποπέμψαμε ως υπευθύνους για το Μάτι. Γιατί άραγε;

Καμία σοβαρή εξήγηση δεν έχει καταφέρει να δώσει. Αρα, λοιπόν, απαντώ στο ερώτημά σας με βεβαιότητα: Σαφώς και θα ήμασταν καλύτερα αν ήμασταν εμείς. Γιατί θα είχαμε υλοποιήσει όλες αυτές τις τομές. Γιατί θα ασχολούμασταν με την ουσία και όχι με την επικοινωνία. Σε κάθε περίπτωση, όμως, μπορώ να σας πω ότι οι πολιτικές διαφορές μας με τη Ν.Δ. καθορίζουν και τη διαφορά στην αποτελεσματικότητά μας.

Δηλαδή;

Εμείς πιστεύουμε στον αναντικατάστατο ρόλο του κράτους υπέρ του πολίτη, ενώ η Ν.Δ. στην ασυδοσία των αγορών. Εμείς πιστεύουμε ότι το κοινωνικό κράτος πρέπει να ενισχυθεί αποφασιστικά για να μπορεί να αισθάνονται και να είναι οι πολίτες ασφαλείς από κάθε άποψη, ενώ η Ν.Δ. πιστεύει και πράττει ακριβώς το αντίθετο. Εμείς, για παράδειγμα, θα είχαμε ενισχύσει με προσωπικό και μέσα την Πυροσβεστική πολύ περισσότερο από ό,τι την Αστυνομία, όπως έκανε η Ν.Δ. Και επειδή είμαστε σήμερα πιο έμπειροι, έχουμε διδαχτεί από τα λάθη μας, ναι, μπορώ να πω ότι είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά κάθε απειλή για τους ανθρώπους, το περιβάλλον και τη χώρα.

Γιατί επιμένετε να μη ζητάτε παραιτήσεις υπουργών για τη διαχείριση των πυρκαγιών και επικεντρώνετε μόνο στον κ. Μητσοτάκη ευθύνες;

Η χώρα διαθέτει μια κυβέρνηση που έχει αποτύχει σχεδόν σε όλα τα κρίσιμα που διαχειρίστηκε. Οι πυρκαγιές ήταν ακόμα ένα επεισόδιο της εγκληματικής τους διαχειριστικής ανικανότητας, από την πανδημία μέχρι την παιδεία και από την οικονομία μέχρι τη δημόσια διοίκηση. Την ίδια στιγμή ο κ. Μητσοτάκης τα βρίσκει όλα ρόδινα. Είναι διαρκώς κάπου αλλού, εκτός τόπου και χρόνου. Τι νόημα έχει λοιπόν να συζητάμε την αντικατάσταση του ενός αποτυχημένου υπουργού από έναν άλλο ή μια άλλη, όταν οι αποτυχημένες πολιτικές και οι καταδικασμένες σε αποτυχία δομές μένουν οι ίδιες; Η σκληρή πραγματικότητα που ζουν σε όλα τα επίπεδα οι πολίτες εδώ και μια διετία είναι έργο Μητσοτάκη. Αυτός φέρει την απόλυτη ευθύνη. Βρίσκεται πίσω από κάθε λέξη και κάθε πράξη των υπουργών του.

Η πανδημία όπως φαίνεται επανέρχεται με σφοδρότητα και ο εμβολιασμός φαίνεται να έχει κολλήσει. Τι έφταιξε πάλι; Και θα συμφωνήσετε σε επέκταση της υποχρεωτικότητας και σε άλλες κοινωνικές ομάδες, ή και στον γενικό πληθυσμό, κάτι που αφήνει ανοιχτό η κυβέρνηση όσο δεν προχωρά ο εμβολιασμός;

Αυτό που έφταιξε είναι ότι στο τιμόνι της χώρας βρίσκεται ένας αρνητής της πραγματικότητας, ο οποίος είναι το ίδιο επικίνδυνος με τους αρνητές της πανδημίας. Επί 1,5 χρόνο πλέον ζούμε το ίδιο δράμα σε επανάληψη: καμία ενίσχυση του ΕΣΥ με μόνιμο προσωπικό, ανύπαρκτη επιδημιολογική επιτήρηση, παλινωδίες με τα υγειονομικά πρωτόκολλα και παράλληλα μια διαρκής απόπειρα πόλωσης και διχασμού. Ολα αυτά σε μια κοινωνία που ζει μέσα στον φόβο και την ανασφάλεια. Το πρώτο καθήκον, λοιπόν, είναι να άρουμε αυτό τον φόβο, όχι να τιμωρούμε. Δεν πιστεύω ότι ο μισός πληθυσμός της χώρας πιστεύει σε συνωμοσίες και γι’ αυτό θεωρώ καταστροφικό μια πολιτεία να τους βάζει όλους απέναντι, χωρίς η ίδια να έχει κάνει το παραμικρό για να οργανώσει το σύστημα υγείας, να ενημερώσει με στοχευμένες καμπάνιες στη βάση επιστημονικών δεδομένων, να σκύψει πάνω από το πρόβλημα αντί να πολώνει για να κερδίσει πολιτικά οφέλη από την καταστροφή. Οπως επίσης, δεν πιστεύω ότι σε τέτοια κρίσιμα υπαρξιακά ζητήματα η λύση είναι ο βούρδουλας. Η λύση είναι η πειθώ, τα επιχειρήματα και η καλλιέργεια αισθήματος ασφάλειας και αλληλεγγύης σε μια κοινωνία που φοβάται, αγωνιά και έχει ήδη πίσω της δύσκολα χρόνια.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει χάσει πια το πιο σημαντικό όπλο για να αντιμετωπίσει την πανδημία: την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Δεν μπορεί να πείσει κανέναν. Και αφού δεν μπορεί να ενώσει παρά μόνο να διχάσει, δεν μπορεί και να σώσει. Στον λαό και σε εμάς, στις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, πέφτει πια η ευθύνη. Να ενώσουμε, να πείσουμε, να σώσουμε ό,τι μπορούμε να σώσουμε και κυρίως ανθρώπινες ζωές. Με ενότητα και αλληλεγγύη θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να το πετύχουμε.

Είπατε πιο πριν, και πολλά στελέχη του κόμματος το λένε, ότι έχετε μάθει από τα λάθη σας και την επόμενη φορά θα είστε καλύτεροι και διαφορετικοί. Το «διαφορετικοί» σημαίνει ότι εκτός από την κυβέρνηση θα διεκδικήσετε και την εξουσία;

Ανέλυσα και προηγουμένως το πρόβλημα με αυτούς που θεωρούν πως είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες αυτής της χώρας. Αισθάνονται έτσι, φέρονται έτσι, και δυστυχώς ένα μέρος του πολιτικού προσωπικού τούς δέχεται έτσι. Η υπόγεια και παράτυπη εξουσία τους έχει γίνει πολιτική και κοινωνική κανονικότητα. Ε, αυτή την κανονικότητα εμείς δεν τη δεχόμαστε, τελεία και παύλα. Αρα, η σύγκρουση, κύριε Παππά, που υπονοεί η ερώτησή σας, είναι σήμερα από θέσεις αντιπολίτευσης, και θα είναι και αύριο από θέσεις κυβέρνησης, με αυτούς. Με την κρατικοδίαιτη, κακομαθημένη ελίτ που πλήρωσε και πληρώνει ακριβά, από κάθε άποψη, η χώρα. Δεν θέλουμε να βολευτούμε στην εξουσία, για να το πω κάπως αλλιώς. Θέλουμε να ξεβολέψουμε όσους στρογγυλοκάθισαν εκεί χωρίς να έχουν κανένα δικαίωμα. Δημοκρατία, δικαιοσύνη και διαφάνεια παντού, αυτή είναι η ανυποχώρητη θέση μας. Ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι αυτό και πόσο μας κόστισε η επιμονή μας σε αυτό. Αλλά αυτό αποτελεί την ψυχή της πολιτικής μας και την ταυτότητα των ιδεών μας.

Εκλογές - συνεργασία προοδευτικών δυνάμεων


Λέτε ότι είστε έτοιμοι για εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, και βάλατε στόχο την πρωτιά έστω με μία ψήφο διαφορά. Πιστεύετε πραγματικά ότι μπορείτε να κερδίσετε ή μήπως πρόκειται για άσκηση θάρρους προκειμένου να συσπειρωθεί ο κόσμος σας;

Θα κερδίσουμε τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, και όχι με μία ψήφο, αλλά με καθαρή διαφορά. Και η πεποίθησή μου αυτή δεν είναι κάποιου είδους συναισθηματική υπερβολή, αλλά στηρίζεται στην απλή λογική. Σήμερα η κοινωνία υποφέρει από μια κυβέρνηση που μέσα σε δυο χρόνια όχι μόνο έχει ισοπεδώσει τα πάντα, αλλά προσβάλλει διαρκώς και τη νοημοσύνη των πολιτών, μέσω μιας πρωτοφανούς προπαγάνδας. Σύμφωνα με αυτή, είτε πεθαίνουν άνθρωποι εκτός ΜΕΘ είτε εκτοξεύεται η ανεργία και πληθαίνουν τα λουκέτα, είτε καίγεται η μισή Ελλάδα, ο κ. Μητσοτάκης τα κάνει όλα άριστα.

Και κάθε φορά που η οργή ξεχειλίζει ακόμη και από τα μικρόφωνα των ζωντανών τηλεοπτικών ρεπορτάζ, εμφανίζεται μια δημοσκόπηση να μας δείξει πόσο ανέβηκε η αποδοχή του κυβερνώντος κόμματος στην κοινή γνώμη. Κάποια στιγμή, όμως, οι πολίτες κουράζονται με την απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα που ζουν και την εικόνα που τους βομβαρδίζει.

Κι αυτό είναι αρκετό;

Δεν αρκεί φυσικά η φανερή φθορά της κυβέρνησης, εμείς οφείλουμε να πείσουμε ότι μπορούμε να σηκώσουμε το βάρος μιας διακυβέρνησης άλλου τύπου. Μιας διακυβέρνησης με πρόσημο τον ριζοσπαστικό ρεαλισμό, όχι μόνο πρόθυμης, αλλά και ικανής να προσδώσει σύγχρονο περιεχόμενο στην ανάγκη και την ιδέα της αλλαγής. Να εκφράσει στις σημερινές συνθήκες τα συμφέροντα της κοινωνική πλειοψηφίας. Εκείνων που διψούν για πρόοδο και δικαιοσύνη. Δεν υποδυόμαστε τους άριστους, ούτε τους αλάνθαστους, αλλά δουλεύουμε διαρκώς για να χαράξουμε τον οδικό χάρτη που θα μεταμορφώσει τις ιδέες μας, που είμαι σίγουρος ότι συγκινούν τη μεγάλη πλειοψηφία, σε πραγματικότητα. Λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά, για να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη όλο και περισσότερων. Αυτό είναι το μότο μας. Γιατί το κρίσιμο είναι την επόμενη μέρα να είμαστε σε θέση να χτίσουμε ξανά το σπίτι μας. Δεν θα υπάρχουν ούτε αντοχές ούτε πίστωση χρόνου από τον κόσμο μετά τη λαίλαπα Μητσοτάκη. Και είμαι σίγουρος ότι θα το καταφέρουμε, παρά το γεγονός ότι θα έχουμε ξανά απέναντι την κακομαθημένη ελίτ, που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία. Γιατί τώρα πια ξέρουμε και τι θέλουμε να κάνουμε και από ποιους δρόμους θα το πετύχουμε.

Με δεδομένη την ασφυκτική υπεροχή της κυβέρνησης στην περιοχή της ενημέρωσης και με το ετερόκλητο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο να αντέχει, απορώ με την αισιοδοξία σας.

Θα παραλλάξω κάπως τη γνωστή ρήση: Μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πολύ, πολλούς για λίγο, αλλά όχι όλους για πάντα. Κανένας λαός, και πολύ περισσότερο ο δικός μας, που έχει πάθει κι έχει μάθει πολλά, δεν είναι έρμαιο της προπαγάνδας. Διαφορετικά, θα είχαμε ακόμα χούντα. Το βίωμα είναι πολύ ισχυρότερο από την εικόνα ή τα λόγια. Οι πολίτες σήμερα –ακόμα και αυτοί που δεν συμπαθούν τον ΣΥΡΙΖΑ ή την Αριστερά– ζουν τη σκληρή πραγματικότητα που διαμορφώνει η κυβέρνησαη Μητσοτάκη. Καταλαβαίνουν τι τους επιτρέπει να έχουν και τι πρέπει να έχουν. Η ζωή και η ζωή των παιδιών τους, το σήμερα και η προσδοκία τού αύριο θα καθορίσουν τη στάση τους. Ενας πρωθυπουργός που τους κουνάει συνεχώς το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος, αλλά δεν αισθάνεται την ανάγκη να υποβάλει ούτε ένα σωστό «πόθεν έσχες», θα κριθεί κάποια στιγμή όπως του αξίζει. Μην αμφιβάλλετε γι’ αυτό. Και όσο τεχνητή είναι η στήριξή του για την άνοδο και τη διατήρησή του στην εξουσία τόσο απότομη θα είναι η πτώση, μόλις η τεχνητή αυτή στήριξη υποχωρήσει έστω και λίγο. Οσο για αυτό που αποκαλείτε αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, νομίζω ότι δεν υπάρχει πια μέτωπο. Αυτό φαίνεται από τις συνεδριάσεις της Βουλής μέχρι τις συζητήσεις στα καφενεία.

Τι εννοείτε;

Το αντιΣΥΡΙΖΑ ρεύμα έχει εξασθενίσει σοβαρά. Πνέει τα λοίσθια, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του κ. Μητσοτάκη και τη μονότονη προσπάθεια των φιλικών του ΜΜΕ να το συντηρήσουν. Αντιθέτως, το αντικυβερνητικό ρεύμα φουντώνει και θεριεύει, ιδίως όσο ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης συνεχίζει να επενδύει στην προπαγάνδα και να αγνοεί τις ανάγκες των ανθρώπων και ιδιαίτερα της νέας γενιάς.

Αλήθεια, για τη δημιουργία του αντιΣΥΡΙΖΑ ρεύματος έχει ευθύνες ο ΣΥΡΙΖΑ; Αυτοί που το συγκροτούν δελεάστηκαν από τη Δεξιά, ή τους σπρώξατε και εσείς στην αγκαλιά της με τις επιλογές σας;

Κοιτάξτε, η γενεσιουργός αιτία αυτού του «ρεύματος» είναι ότι κάποιοι που νιώθουν και θα νιώθουν πάντα ιδιοκτήτες αυτής της χώρας, άνθρωποι που για δεκαετίες κινούσαν νήματα, είτε εντός του κράτους είτε ως αυτουργοί της διαπλοκής και ευνοούμενοι της εξουσίας, ξαφνικά το 2015 είδαν τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Και επένδυσαν στον κ. Μητσοτάκη, τον στήριξαν και έβαλαν σκοπό της ζωής τους, αξιοποιώντας την επιρροή τους στα ΜΜΕ, να εξαφανίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Από εκεί και πέρα προφανώς και εμείς το τροφοδοτήσαμε, διότι τα δικά μας λάθη ή τις δικές μας αντικειμενικές αδυναμίες εκμεταλλεύτηκαν για να στήσουν την προπαγάνδα τους.

Ας μην ξεχνάμε ότι την ίδια ώρα βγάζαμε τα κάστανα από τη φωτιά και τη χώρα από τη χρεοκοπία. Μνημόνιο εφαρμόζαμε.

Αλλά και εμείς στην προσπάθειά μας να φτιάξουμε τις άμυνές μας απέναντι σε αυτόν τον προπαγανδιστικό αντιΣΥΡΙΖΑ μηχανισμό ενίοτε τον τροφοδοτούσαμε και δίναμε πάτημα να δημιουργείται μια εικόνα εντελώς αντίθετη από την πραγματική για το ήθος και ύφος της διακυβέρνησής μας.

Στον τομέα της επικοινωνίας με δυο λόγια οφείλω να παραδεχτώ ότι δεν τα πήγαμε τόσο καλά, σε αντίθεση με τον κ. Μητσοτάκη που μόνο αυτό κάνει. Και κάποιες φορές, ίσως, υποτιμήσαμε τη δύναμη των αντιπάλων μας και τη δυνατότητα να εκμεταλλεύονται πλευρές της πολιτικής μας απέναντι σε στρώματα της λεγόμενης μεσαίας τάξης.

Μιλάτε για την ανάγκη προοδευτικής κυβέρνησης. Ούτε το ΚΙΝ.ΑΛΛ. ούτε το ΜέΡΑ25 απάντησαν θετικά στο προσκλητήριό σας. Σκέφτεστε να κάνετε συγκεκριμένη πρόταση για διάλογο;

Η πρότασή μας είναι διαρκής και ανοιχτή για όποιον αντιλαμβάνεται ότι η μόνη διέξοδος για τη χώρα σήμερα είναι μια ισχυρή προοδευτική κυβέρνηση. Κατανοώ τις ενστάσεις όλων. Εχουμε τις διαφορές μας και θα συνεχίσουμε να τις έχουμε. Ομως το διακύβευμα είναι πραγματικά ιστορικό. Θα απαλλάξουμε τη χώρα από τη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη, πριν οι βλάβες που αυτή προκαλεί γίνουν ανήκεστες; Θα ανοίξουμε όλοι μαζί έναν δρόμο αλλαγής και προόδου, προς το συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας;

Επ’ αυτού θα τοποθετηθούν στην πράξη και θα κριθούν στην κάλπη όλοι. Σε κάθε περίπτωση, όμως, για να γίνω καθαρός, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα αναλάβει το βάρος της διακυβέρνησης και της αλλαγής με απλωμένο χέρι ενότητας προς τις προοδευτικές δυνάμεις.

Κανείς δεν περισσεύει στη μεγάλη προσπάθεια για την κοινωνική ανασυγκρότηση και την αναγέννηση της χώρας. Αρκεί να το επιθυμεί.

Εχετε στο μυαλό σας το πορτογαλικό μοντέλο; Το ΚΚΕ το υπολογίζετε στην πρόσκλησή σας;

Είναι ένα εγχείρημα με εξαιρετικό ενδιαφέρον, κυρίως ως προς τον τρόπο που τέθηκαν στο τραπέζι τα ζητήματα της κοινωνικής ατζέντας, όπως ο κατώτατος μισθός, το ΕΣΥ και η δημόσια παιδεία. Σας είπα και πριν ότι η πρότασή μας είναι ανοιχτή και διαρκής σε όσους αντιλαμβάνονται την ανάγκη να πάει ο τόπος μπροστά. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν στη νέα εποχή η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου μπορούν να γίνουν πραγματική πρωτοπορία, όχι μόνο με τις ιδέες αλλά και με τα έργα τους από θέση ευθύνης, που θα βελτιώσουν τις ζωές των πολιτών. Να δώσουν χώρο στην κοινωνική δικαιοσύνη, να συμβάλουν στην ανάσχεση της κλιματικής κρίσης. Αυτό είναι το στοίχημα της εποχής μας και όχι να είμαστε απλά σχολιαστές που φωνάζουμε, ενώ η κοινωνία αγωνιά, «εγώ σας τα ’λεγα».

Πολιτική αντιπαράθεση και πολιτικές διώξεις


Εσείς αποκαλέσατε τον Κυρ. Μητσοτάκη «τον μεγαλύτερο μπαταχτσή της Μεταπολίτευσης». Αυτός σας αποκαλεί «σαμποτέρ» και τον «πιο διχαστικό πολιτικό της Μεταπολίτευσης». Αυτά και πολλά άλλα εξίσου σκληρά δεν τα λες προγραμματική αντιπαράθεση.

Πιστεύω ότι οι χαρακτηρισμοί στην πολιτική, όπως και στη ζωή άλλωστε, είναι το άλλο όνομα της αμηχανίας και της έλλειψης επιχειρημάτων. Οχι όμως όλα στο ίδιο καλάθι. Ολοι κρινόμαστε, και το ήθος κάθε πολιτικού, κάθε πολίτη που ασκεί εξουσία, είναι καθοριστικός παράγοντας γι’ αυτή την κρίση. Οταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρωστάει τεράστια ποσά στις τράπεζες, το κόμμα του βαρύνεται με θηριώδη χρέη, ο όρος μπαταχτσής μπορεί να είναι σκληρός, αλλά καθρεφτίζει μια πραγματικότητα. Τελείως διαφορετική από τον σαμποτέρ, τον προδότη, τον γιο του χουντικού, για να θυμηθώ ορισμένα από τα χυδαία και άθλια που έχουν εκτοξευτεί εναντίον μου. Οπως τελείως άλλο πράγμα είναι οι αποκαλύψεις για τις απευθείας αναθέσεις, την αδιαφάνεια και τη σπατάλη υπέρ των δικών τους παιδιών, που χαρακτηρίζουν τον κ. Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του, από τη συστηματική προσπάθεια να συκοφαντηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να διαβρωθεί το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα. Μάταια βέβαια, όπως όλοι ξέρουν. Μιλώντας όμως για τον κ. Μητσοτάκη θέλω να πω ότι τη στάση του δεν τη χαρακτηρίζουν απλώς κάποιοι απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί.

Δηλαδή, τι εννοείτε;

Η χυδαιότητα, τα fake news, η εκτόξευση λάσπης, οι δολοφονίες χαρακτήρων είναι όπως αποδείχτηκε στο πολιτικό του DNA. Η απάνθρωπη εκμετάλλευση της τραγωδίας στο Μάτι και η αναφορά του σε φέρετρα στην τελευταία συνεδρίαση της Βουλής βεβαιώνουν ότι δεν έχει κανέναν ηθικό ενδοιασμό να εκμεταλλεύεται με τον πιο συστηματικό και χυδαίο τρόπο ακόμα και τους νεκρούς. Προσωπικά ποτέ δεν θα σκεφτόμουν να εκμεταλλευτώ τις χιλιάδες των νεκρών της πανδημίας για να πλήξω τον πολιτικό μου αντίπαλο. Ο κ. Μητσοτάκης, όμως, επιμένει στην ίδια πολιτική τυμβωρυχία που χρησιμοποίησε κατά κόρον για να έρθει στην κυβέρνηση. Και εξακολουθεί να τη χρησιμοποιεί για να κρύψει πίσω από τους νεκρούς τού χθες το δράμα των ζωντανών τού σήμερα. Θα κριθεί όμως και γι’ αυτό, να είστε σίγουρος.

Με αφορμή τις παραπομπές του Νίκου Παππά και του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, που τις χαρακτηρίζετε πολιτικές διώξεις, να υποθέσω ότι θα μπείτε στον πειρασμό να σκεφτείτε ότι πρέπει να αντιμετωπίσετε τους αντιπάλους σας με τον ίδιο τρόπο, αν οι συσχετισμοί σάς το επιτρέψουν;

Ο κ. Μητσοτάκης διάλεξε για τις περιπτώσεις που αναφέρετε τον δρόμο της εκδίκησης, για λογαριασμό μάλιστα κάποιων που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «ξεβόλεψε». Εκανε λάθος, αποδείχτηκε ήδη με τη γελοιοποίηση όλης της διαδικασίας, και θα του βγει πολιτικά ξινό. Οσο για μένα, πιστεύω ότι δεν είναι δουλειά της όποιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, αλλά μιας πραγματικά ανεξάρτητης Δικαιοσύνης να κρίνει, να εξετάζει, να κατηγορεί, να τιμωρεί. Αυτό προσπάθησα να κάνω με το σκάνδαλο Νοβάρτις, που ο κ. Μητσοτάκης βάφτισε σκευωρία. Δικαιοσύνη για όλους συνεπώς, αλλά όχι πολιτικές εκδικητικές διώξεις της όποιας πλειοψηφίας εις βάρος των αντιπάλων της. Αυτή είναι η θέση μου.

Προκλήσεις και διλήμματα στην Ευρώπη

Στη Γερμανία πυκνώνουν οι φωνές για επιστροφή στην κανονικότητα της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Τι λέτε, θα κερδίσουν ξανά οι Γερμανοί επιβεβαιώνοντας την άποψη ότι η Ευρώπη είναι γερμανική ή τούτη τη φορά θα υπάρξουν ισχυρές αντιστάσεις;

Υπάρχει μια κατηγορία πολιτικών στην Ευρώπη, κατά βάση από τους Συντηρητικούς και την Ακροδεξιά, που συμπεριφέρεται λες και βρισκόμαστε 15 χρόνια πριν. Είναι λες και βρισκόμαστε σε ένα ετοιμόρροπο σπίτι με δυο μπουλντόζες απ’ έξω και κάποιος ασχολείται με το αν θα λερωθούν οι κουρτίνες. Η Ευρώπη έχει να αντιμετωπίσει δυο υπαρξιακά ζητήματα: την κλιματική κρίση και τις κοινωνικές ανισότητες. Οποιαδήποτε πράξη δεν υπακούει στην ανάσχεση αυτών των δύο δεν είναι απλά άστοχη, αλλά επικίνδυνη. Οι προοδευτικές δυνάμεις αυτή τη στιγμή σε επίπεδο Ευρώπης εκπροσωπούν τη λογική και την ωριμότητα. Το θέμα είναι αν στο σύνολό της η Ε.Ε. μπορεί να συμπεριφερθεί λογικά και ώριμα ή θα μπει σε έναν νέο σισύφειο κύκλο για να δικαιωθούν ορισμένα εμμονικά και ιδιοτελή μυαλά της ευρωπαϊκής Δεξιάς.


Σκοτώνουν την απεργία μέσα στον Αύγουστο

 

Τα συνδικάτα υποχρεούνται σε απίθανες γραφειοκρατικές προ-διατυπώσεις, προκειμένου να ασκήσουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία, το οποίο de facto περιορίζεται δραστικά.

Μέσα στο κατακαλόκαιρο και σε «νεκρό» πολιτικά και συνδικαλιστικά χρόνο, αποφάσισε η κυβέρνηση να εκδώσει την εφαρμοστική εγκύκλιο και τη σχετική υπουργική απόφαση του πρόσφατου αντεργατικού Νόμου Χατζηδάκη (ν.4808/2021), που αφορά: α) την εξασφάλιση ελάχιστης εγγυημένης υπηρεσίας (Προσωπικό Ελάχιστης Εγγυημένης Υπηρεσίας) κατά τη διάρκεια απεργιών σε επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, β) την απαγόρευση πραγματοποίησης απεργιών που έχουν κηρυχθεί παράνομες από τα δικαστήρια, γ) την αστική ευθύνη συνδικαλιστών σε περιπτώσεις που δεν επιτρέπουν σε απεργοσπάστες να εργαστούν, καθώς και δ) τις υποχρεώσεις γνωστοποίησης της απεργίας και διεξαγωγής «δημόσιου διαλόγου».

Αρχικά, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η εγκύκλιος, που επιφέρει κυρίως δυσμενείς αλλαγές εις βάρος των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, υπογράφεται από τη γενική γραμματέα του υπουργείου Εργασίας, κ. Στρατινάκη, και όχι από τον ίδιο τον υπουργό Εργασίας, κ. Χατζηδάκη. Δεν είχε συμβεί το ίδιο με την προηγούμενη εγκύκλιο του ίδιου νόμου που αφορούσε το νέο καθεστώς αδειών, πριν από λίγους μήνες (τότε υπέγραφε ο υπουργός). Προφανώς ο κ. Χατζηδάκης επιθυμεί να συνδέσει την υπογραφή του μόνο με τις λίγες θετικές διατάξεις του νόμου και όχι με τον «συνδικαλιστικό-εργασιακό μεσαίωνα» που φέρνει ο νόμος που εισήγαγε ο ίδιος στη Βουλή πριν από λίγο καιρό.

Πέρα όμως από τη σημειολογία, η εγκύκλιος συνολικά δημιουργεί έναν πολύπλοκο, δαπανηρό, χρονοβόρο και τρομερά γραφειοκρατικό μηχανισμό, που στερεί από τα συνδικάτα ένα σημαντικό «όπλο» σε κάθε αγωνιστική κινητοποίηση. Αυτό δεν είναι άλλο από το στοιχείο του «αιφνιδιασμού». Τα συνδικάτα υποχρεούνται σε απίθανες γραφειοκρατικές προ-διατυπώσεις, προκειμένου να ασκήσουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία, το οποίο de facto περιορίζεται δραστικά.

Ειδικότερα, πέρα και επιπλέον από το προσωπικό ασφαλείας, θεσπίζεται υποχρέωση και για προσωπικό ελάχιστης εγγυημένης υπηρεσίας, που θα πρέπει να διατίθεται σε επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας σε περιπτώσεις απεργιακών κινητοποιήσεων, με άμεση μάλιστα ισχύ. Μέσα στον Αύγουστο και σε περίοδο αδειών, θα πρέπει να γίνουν συμφωνίες και τροποποιήσεις για το νέο καθεστώς με βάση το νέο πλαίσιο, σε δεκάδες επιχειρήσεις που απασχολούν χιλιάδες εργαζόμενους.

Σε άλλη παράγραφο, η εγκύκλιος θεσπίζει το «ανθρωποκυνηγητό» των μελών των συνδικάτων που θα ασκήσουν ακόμα και «ψυχολογική βία» εις βάρος απεργοσπαστών οι οποίοι θα θελήσουν να εργαστούν κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων. Δηλαδή οι συνδικαλιστές θα ευθύνονται για αποζημίωση, με την ατομική τους περιουσία, σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Επίσης, με βάση τον νόμο, δεν επιτρέπεται η κήρυξη απεργίας κατά του ίδιου εργοδότη και την ίδια ημερομηνία από δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση, εφόσον η απεργία που κήρυξε η πρωτοβάθμια οργάνωση έχει κριθεί παράνομη.

Ακόμη, επεκτείνεται στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ και στα ΝΠΔΔ η υποχρέωση διεξαγωγής «δημόσιου διαλόγου» ενώπιον του ΟΜΕΔ πριν από την πραγματοποίηση απεργίας. Σε ένα στείρο και απομονωμένο περιβάλλον, θα αποφασίζεται η τύχη των αιτημάτων της απεργίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι, κατά τη διάρκεια του «διαλόγου» (ακόμα και αν αυτός είναι προσχηματικός), αναστέλλεται κάθε απεργιακή κινητοποίηση. Αν όλες οι ανωτέρω υποχρεώσεις (που βεβαίως αφορούν και βαρύνουν κυρίως τα συνδικάτα) δεν τηρηθούν, τότε η απεργία θα κηρύσσεται παράνομη από τα αρμόδια δικαστήρια. Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι σπάνια θα ξαναδούμε να κρίνεται νόμιμη μια απεργία μετά τις νέες αλλαγές, όχι μόνο για ουσιαστικούς αλλά πια και για τυπικούς τελείως λόγους.

Τέλος, με την Υπουργική Απόφαση δημιουργούνται στο ΕΡΓΑΝΗ από 1.1.2022 το Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕΜΗΣΟΕ) και το Γενικό Μητρώο Οργανώσεων Εργοδοτών (ΓΕΜΗΟΕ). Για όσες οργανώσεις δεν εγγραφούν, αναστέλλεται το δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης και της κατάρτισης συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ουσιαστικά δηλαδή παύουν να έχουν λόγο ύπαρξης! Τα δεδομένα που θα τηρούνται στο μητρώο είναι: στοιχεία επωνυμίας, έδρας και επικοινωνίας, στοιχεία καταστατικού, στοιχεία εκλογικής διαδικασίας και οργάνων διοίκησης (αριθμός μελών με δικαίωμα ψήφου, αριθμός μελών που ψήφισαν στις πιο πρόσφατες αρχαιρεσίες, σειρά εκλεγμένων μελών, σύνθεση οργάνων διοίκησης της συνδικαλιστικής οργάνωσης), οικονομικές καταστάσεις και μεγέθη, Πράξη Διάλυσης, στοιχεία δικαστικών αποφάσεων. Σημαντικό είναι ότι οι υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων μπορούν να έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο του Μητρώου προκειμένου να εκπληρώσουν υποχρεώσεις που απορρέουν από τη νομοθεσία. Βεβαίως μέσω των υπηρεσιών του υπουργείου, στα πολύ ευαίσθητα αυτά στοιχεία πρόσβαση «ξέρουν» πώς να αποκτούν και οι εργοδότες, με ό,τι σημαίνει αυτό για τις πιέσεις που θα ασκηθούν στα μέλη των συνδικάτων που θα υποστούν το σχετικό «φακέλωμα».

Με τους εργαζόμενους στις παραλίες, η κυβέρνηση βάζει «ταφόπλακα» στο δικαίωμα της απεργίας.

Πέτρινη σιωπή: «Ο Γράμμος έπεσε»!

 

 «Δεν έχω συναντήσει χειρότερο βουνό από τον Γράμμο […] σχεδόν αδιάβατα τα φαράγγια του, αλλού υψώνονται πέτρινες βελόνες αετοφωλιές απάτητες και άλλες στενότατες ράχες σε ξεγελούν. Νομίζεις ότι βρήκες την κύρια ράχη, την δεσπόζουσαν οδό και σε λίγο βρίσκεσαι από κάτω.

Κάπου-κάπου βλέπεις έναν ομαλό τρούλο - η τούμπα περιβάλλεται στη βάση της από γκρεμούς […]. Αδιάβατες οι λόχμες. Τόσο απανωτά είναι τα βουνά που νομίζεις ότι εδώ ξέχασε ο Ζεύς να τα ξαναβάλη στη θέση τους μετά την Τιτανομαχία. Από τα σύνορα κατεβαίνει προς τον Αλιάκμονα το ρέμα της Κελαρίνας, ανατολικά της Σλήμνιτσας κι όπως στα παλιά κάστρα σχηματίζει την τάφρο του Κονοπιάτσε και του Πιού. Κοντά στο Μονόπυλο, νότια από τον Αλιάκμονα υψώνονται τα φοβερά Ψωριάρικα, πέτρινος τοίχος, απότομος, δυόμιση χιλιόμετρα μακρύς. […] Λίγο δυτικώτερα από τη στενή κορυφογραμμή του Παπούλη-Τσάρνο κατεβαίνουν ανατολικά μέσα στη λόχμη αναρίθμητες χαραβδώσεις, φυσικές βληματοδόχες. Στενότατες είναι και οι ράχες που τις χωρίζουν.[…]. Παραπίσω ως την κορυφογραμμή της βορειοτάτης Πίνδου, ως την κορυφογραμμή του Γράμμου που ακολουθεί τα σύνορα, σηκώνονται άλλα υψώματα, απίθανα στη μορφή και την κατεύθυνση». («Πώς εκερδήθη η μάχη», εφημερίδα Ελευθερία, 30.08.1949).

 «Φυσικό οχυρό» ο Γράμμος, όπως τον περιέγραφαν οι στρατιωτικές αρχές και οι πολεμικοί ανταποκριτέςˑ  «απόρθητο φρούριο της λευτεριάς», όπως τον χαρακτήρισε η πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία του ΚΚΕ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), είχε γίνει γνωστός με τ' όνομά του σ' ολόκληρο τον ψυχροπολεμικό κόσμο, σε Δύση και Ανατολή. Η μέχρις εσχάτων αντιπαράθεση ανάμεσα στο «καλό» και στο «κακό», ανάμεσα στην «δημοκρατία» και στον «φασισμό» ή τον «κομμουνισμό», σύμφωνα με το περιεχόμενο που έδιναν στις λέξεις τα αντίπαλα στρατόπεδα και τα αφυπνισμένα μανιχαϊστικά δίπολα, τον έφεραν από νωρίς στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, ενδιαφέροντος που κορυφώθηκε στην τελευταία φάση του ελληνικού εμφυλίου πολέμου.  

Αυτός ο παραμεθόριος ορεινός όγκος είχε συμβολικά επωμιστεί ένα ιδιαίτερο βάρος και ταυτόχρονα είχε απολέσει, για τρία τουλάχιστον χρόνια, την αδιασάλευτη στους αιώνες πέτρινη σιωπή του. Πριν ακόμη εκλείψουν οριστικά οι δυνατότητες για τη δημιουργία μιας «ελεύθερης περιοχής» σε ομαλότερα εδάφη στο βορεινό τμήμα της χώρας, ο Γράμμος είχε καθιερωθεί στις αριστερές συνειδήσεις ως ο τόπος όπου χτυπούσε ο σφυγμός της «Ελεύθερης Ελλάδας» και της «προσωρινής δημοκρατικής κυβέρνησής» της. Για τους αντιπάλους της, όσοι είχαν γίνει κοινωνοί του «τρίτου γύρου της κομμουνιστικής ανταρσίας» αποδεχόμενοι την νομιμότητα του «μοναρχοφασιστικού κράτους και της κυβέρνησης των Αθηνών», εκείνη η απώτατη γωνιά της ελληνικής μεθορίου δεν εκπροσωπούσε παρά τη «φωλεά των κομμουνιστοσυμμοριτών», το «άνδρον όπου, συνεργία των βορείων γειτόνων, εξυφαίνετο η κομμουνιστική συνωμοσία εναντίον του έθνους».  

 Οι συμβολισμοί βρίσκονται πάντα σε συνάρτηση με τις πραγματικότητες. Βεβαίως, δεν επρόκειτο μόνο για τον Γράμμο, αλλά για μια ευρύτερη έκταση, ένα νοητό τετράπλευρο και ανισομερές σχήμα που διαμορφώνεται βασικά από τους όγκους του Γράμμου και του Βίτσι και οροθετείται στον βορρά από τα τότε ελληνο-γιουγκοσλαβικά σύνορα και δυτικά από μια στενή ζώνη στην ελληνο-αλβανική μεθόριο. Ο ΔΣΕ, με τις υποδομές και τις εγκαταστάσεις του, η παρουσία και της πολιτικής ηγεσίας του ΚΚΕ, έθεσαν τις βάσεις για ένα νέο πλαίσιο που άρχισε να οργανώνεται συστηματικά από το φθινόπωρο του 1947. Στο σχέδιο αυτό ενεπλάκησαν -τις περισσότερες φορές οικειοθελώς- οι τοπικές μικρο-κοινωνίες. Μια άτυπη ελληνική «λαϊκή δημοκρατία» άρχισε να λειτουργεί στα πρότυπα και με την ενίσχυση των ιδεολογικά συγγενών με το ΚΚΕ, κομμάτων-κρατών. Αγροτικοί και κτηνοτροφικοί πληθυσμοί, Έλληνες, πρόσφυγες του '22 και μειονοτικοί, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, διασταυρώθηκαν με εξεγερμένους αγρότες της ηπειρωτικής ενδοχώρας και κατοίκους κυρίως των μικρών αστικών κέντρων, όσοι είχαν ενταχθεί στις γραμμές του ΔΣΕ για να κατακτήσουν από κοινού την κοινωνική επανάσταση και την πολιτική ανατροπή, αυτά που δεν κατέστησαν εφικτά στη χώρα μετά το τέλος της «πρώτης Κατοχής».

Τα αδιέξοδα στα οποία οδήγησε η προδιαγεγραμμένη από το τέλος του 1948 ήττα, οι εντάσεις που προκάλεσαν οι εσωτερικοί κραδασμοί στο «κομμουνιστικό στρατόπεδο», ιδιαιτέρως μετά την ρήξη του Τίτο με τον Στάλιν και την Κομινφόρμ, επέφεραν δυσλειτουργίες στη λαϊκο-δημοκρατική Ελλάδα, στο κόμμα και τον στρατό του. Παραμορφώσεις και ακρότητες δεν ήταν ξένες από το κλίμα περιχαράκωσης, όπως το καλλιέργησαν οι ψυχροπολεμικές καχυποψίες και το ενίσχυσε η σταλινική ορθοδοξία και ο φανατισμός. Οι δυσλειτουργίες έγιναν γνωστές και πολυ-συζητήθηκαν στα χρόνια που ακολούθησαν την στρατιωτική και πολιτική ήττα της ελληνικής κομμουνιστικής Αριστεράς. Όμως, όσο τα πράγματα ήταν σε εξέλιξη, δεν ανέστειλαν τις νέες πραγματικότητες. Το αντίθετο μάλιστα, μάς επέτρεψαν να αποτιμήσουμε εκ των υστέρων το μέγεθος της αυταπάρνησης απέναντι στον φόβο και τον θάνατο, την πίστη στον αγώνα και την γενναιότητα απέναντι στην υπεροπλία του αντιπάλου, την ανάγκη για αντίσταση των μάχιμων του ΔΣΕ όπως και των τοπικών πληθυσμών που στήριξαν τα εξαιρετικά εκτεθειμένα μετόπισθέν του.  

Τον Αύγουστο του 1949 οι ουρανοί «έβρεξαν» φωτιά και σίδερο στο νοητό τετράπλευρο της «Ελεύθερης Ελλάδας». Φωτιά και σίδερο! Μετά τις πετυχημένες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην Πελοπόννησο και τη νότια Ελλάδα, το ενδιαφέρον των επιτελών του Εθνικού Στρατού (ΕΣ) και των Αμερικανών αξιωματούχων-συμβούλων στράφηκε στο Βίτσι και τον Γράμμο. Εκτός των άλλων, η αποτυχία των κυβερνητικών δυνάμεων στην περιοχή την περασμένη χρονιά, τον Αύγουστο του 1948, με τον περίφημο ελιγμό του ΔΣΕ, δεν άφηνε περιθώρια επιλογών. Η επιχείρηση με το κωδικό όνομα «Πυρσός» σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε σε τρείς φάσεις. Η πρώτη, από τις 2 έως στις 8 Αυγούστου, προέβλεπε παραπλανητικές επιθέσεις στον Γράμμο, με σκοπό την δημιουργία της εντύπωσης ότι εκεί θα ξεδιπλωνόταν η κύρια επίθεση. Η δεύτερη, από τις 10 έως τις 16 Αυγούστου, έστρεφε τις ενέργειες του κυβερνητικού στρατού στην ευρύτερη περιοχή του Βίτσι, την κατάληψή της και την εξόντωση των ανταρτών. Στην τρίτη και αποφασιστική φάση, από τις 24 ως τις 30 Αυγούστου, ο ΕΣ στράφηκε και πάλι στον Γράμμο, με σκοπό την κατάληψή του και την πλήρη καταστροφή των ανταρτικών δυνάμεων. Μετά την διείσδυση, ο αποκλεισμός των αλβανικών συνόρων θα στερούσε κάθε δυνατότητα διαφυγής στις δυνάμεις του ΔΣΕ.

«Ο Γράμμος έπεσε»! «Ο Γράμμος απηλευθερώθη»! Στις 29 Αυγούστου 1949, με την οπισθοχώρηση των τμημάτων του ΔΣΕ στην Αλβανία, η μάχη του Γράμμου έληξε νικηφόρα για τον ΕΣ και «σύσσωμον το έθνος». Στην «πλήρη κατάρρευσιν του συμμοριτισμού» απάντησε το «όπλο παρά πόδα» δίνοντας συνέχεια στη μάχη των συμβόλων. Πληγή αιμάσσουσα ο εμφύλιος δεν κλείνει όσο το μίσος συντηρείται από ιδεολογικές χρησιμοθηρίες. 

Ιωάννα Παπαθανασίου, ιστορικός, διευθύντρια ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (EKKE)

Στο πλευρό των κατοίκων της Βόρειας Εύβοιας η αποστολή αλληλεγγύης της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ

 

Στα χωριά της βόρειας Εύβοιας βρίσκεται από την Παρασκευή το πρωί κλιμάκιο της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να συνδράμει στις προσπάθειες αποκατάστασης των καταστροφών από τις πυρκαγιές που σημειώθηαν στις αρχές του Αυγούστου 2021 και διήρκεσαν αρκετές μέρες. 

Οι τραγικές στιγμές που βίωσαν κάτοικοι και παραθεριστές στα πανέμορφα χωριά της βόρειας Εύβοιας παραμένουν χαραγμένες στις μνήμες όλων, καθώς οι πολυήμερες πυκαγιές άφησαν πίσω τους σπίτια και δάση γεμάτα στάχτες. 

Ύστερα από την συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης, η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ πήρε την πρωτοβουλία να βοηθήσει εμπράκτως τους κατοίκους των χωριών και των οικισμών της β. Εύβοιας που έχουν ακόμη ανάγκη. Συγκεκριμένα, τα μέλη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ βοηθούν με τον καθαρισμό των αυλών, οι οποίες έχουν γεμίσει αποκαΐδια, αλλά και κατεστραμένα οικιακά αντικείμενα. Παράλληλα, συνεισφέρουν στην διαλογή και διανομή των ειδών πρώτης ανάγκης και καθαρισμού που συγκεντρώνονται στο χωριό Λίμνη από διάφορα μέρη της Ελλάδας, καθώς επίσης και στις ανακατασκευές που απαιτούνται. 

Η αποστολή αλληλεγγύης της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να βρίσκεται στην β. Εύβοια και τις επόμενες ημέρες. 

Ο Ευθύμης Λαμπαδάς, μέλος της γραμματείας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος βρίσκεται στην β. Εύβοια από την Παρασκευή δήλωσε στο left:

«Η χώρα μας βιώνει μια πρωτόγνωρη περιβαλλοντική καταστροφή. Σε λίγους μήνες έχουν γίνει στάχτη πάνω απο 1 εκατομμύριο στρέμματα γης. Η Βόρεια Εύβοια, όπου φέτος πραγματοποιήσαμε το εναλλακτικό μας camping, έχει καεί ολοσχερώς. Υπάρχουν άνθρωποι σε μία μέρα έχασαν τα πάντα. Περιουσίες κάηκαν, δουλειές χάθηκαν, το φυσικό περιβαλλον καταστράφηκε.

Από την πρώτη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασία με την Αλληλεγγύη για Όλους κινητοποιήθηκαν και συγκέντρωσαν ειδη πρώτης ανάγκης σε ολη την χώρα. Η οργάνωση αισθανόμενη και ένα χρέος προς τους κατοίκους της περιοχής που μας φιλοξένησαν, έστειλε κλιμάκιο με σκοπό να πραγματοποιήσει χειρωνακτικές εργασίες αποκατάστασης των σπιτιών που κάηκαν και όχι μόνο.

Μέχρι και σήμερα Κυριακή έχουμε πραγματοποιήσει δράσεις αλληλεγγύης σε Λίμνη - Ροβιές - Κρυονερίτη και Μηλιές. Πραγματοποιήσαμε χειρωνακτικές εργασίες καθαρισμού σε 6 καμμένα σπίτια τα οποία ειναι πλέον έτοιμα για ανακατασκευή. Έχουμε μοιράσει είδη πρώτης ανάγκης σε δύο απομακρυσμένα ορεινά χωριά, ενώ συμβάλαμε στην μεταφορά και διαλογή όλου του υλικού που έχει συγκεντρωθεί από αλληλέγγυους/-ες, στο γηροκομείο της Λίμνης.

Θα συνεχίσουμε την δράση μας τις επόμενες ημέρες και για όσο αντέξουμε. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από το κράτος και την ανίκανη κυβέρνηση της ΝΔ που άφησε τον κόσμο εδώ απροστάτευτο και σήμερα τους κοροϊδεύει τάζοντάς τους δουλειές σε ιδιώτες για ένα κομμάτι ψωμί και δίνοντας τους αποζημιώσεις-δάνεια. Το μόνο που έχουμε σήμερα είναι ο ένας τον άλλον.

Η βοήθεια του κόσμου απο όλη την χώρα ειναι πραγματικά συγκινητική. Μόνο έτσι και με προμετωπίδα την αλληλεγγύη θα νικήσουμε για αλλη μία φορά και θα βγούμε πιο δυνατοί. Θα ξαναχτίσουμε πιο όμορφα σπίτια, με πιο γερά θεμέλια αυτην την φορά!».

Το εναλλακτικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για την πανδημία

 

Επιδημιολογικοί δείκτες, νοσοκομεία και εμβολιασμοί βρίσκονται στο επίκεντρο του τέταρτου κύματος. Για τα τρία μεγάλα ζητήματα της πανδημίας απάντησε στην ΑΥΓΗ ο τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία Ανδρέας Ξανθός.

Πώς θα αντιμετώπιζε τους συγκεκριμένους κόμβους, εάν αναλάμβανε σήμερα το υπουργείο Υγείας; Τι θα έκανε μια κυβέρνηση της Αριστεράς για την επιδημιολογική έξαρση, τις ελλείψεις στο ΕΣΥ και το χαμηλό τείχος ανοσίας;

Η πρόληψη της διασποράς, η επιτάχυνση των εμβολιασμών και η ουσιαστική στήριξη των νοσοκομείων του Εθνικού Συστήματος Υγείας είναι η προμετωπίδα της αντιμετώπισης του τέταρτου κύματος για τον ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τον Ανδρέα Ξανθό. Παράλληλα, άσκησε κριτική στην πρακτική της κυβέρνησης στο θέμα των εμβολιασμών, τόσο για τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Βασίλης Κικίλιας όσο και για τη γενικότερη επικοινωνιακή πολιτική του Μαξίμου πάνω στο θέμα.

Με τη χώρα να μπαίνει στον Σεπτέμβριο με αρνητικό ρεκόρ κρουσμάτων, αν αναλαμβάνατε σήμερα το υπουργείο Υγείας με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, ποιες πρωτοβουλίες θα παίρνατε για να καταπολεμηθεί το τέταρτο κύμα;

Δυστυχώς για την κοινωνία και τη χώρα, την υγειονομική κρίση την διαχειρίζεται μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που δεν πιστεύει στο ισχυρό ΕΣΥ, στον κομβικό ρόλο των δημόσιων δομών Υγείας και στην πολιτική της καθολικής κάλυψης. Η πανδημία είναι σε αναζωπύρωση, το τέταρτο κύμα είναι σε εξέλιξη και δεν υπάρχει η παραμικρή προετοιμασία για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των αναγκών της νέας φάσης. Μια προοδευτική διακυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, προσηλωμένη στην αναχαίτιση της πανδημίας και στην ενδυνάμωση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, θα έθετε ως προτεραιότητα την πρόληψη της διασποράς, την επιτάχυνση των εμβολιασμών και την καλή επιδημιολογική επιτήρηση, την έγκαιρη ανίχνευση κρουσμάτων με συστηματικά και αξιόπιστα τεστ στις εστίες υπερμετάδοσης (χώροι εργασίας, πολυπληθείς εκδηλώσεις, μέσα μεταφοράς, κλειστές δομές, σχολεία, καταυλισμοί κ.λπ.), την πρόβλεψη και κατάλληλη φροντίδα (νοσηλευτική - φαρμακευτική) των περιστατικών με πιθανότητα σοβαρών παρενεργειών, τη δραστική ενίσχυση και αναδιοργάνωση των κρίσιμων κρίκων του συστήματος (ΠΦΥ, προνοσοκομειακή φροντίδα, ΤΕΠ, κλινικές και ΜΕΘ - Covid, αποθεραπεία - αποκατάσταση για το σύνδρομο long Covid), και -φυσικά- τη γενναία επένδυση στο ΕΣΥ και στις υπηρεσίες δημόσιας Υγείας της χώρας. Μόνο έτσι θα αποφύγουμε την πλήρη αποδιοργάνωση των δομών Υγείας, τους αποτρέψιμους θανάτους και τα οριζόντια περιοριστικά μέτρα το φθινόπωρο. Αυτό προφανώς είναι ένα άλλο πολιτικό σχέδιο για την υπέρβαση της υγειονομικής κρίσης, με το ΕΣΥ όρθιο και αναβαθμισμένο και με λιγότερες ανισότητες στην Υγεία.

Σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας κ. Κικίλια, τα μέτρα που ανακοίνωσε μέσα στην εβδομάδα θα βοηθήσουν στη μείωση των επιδημιολογικών δεικτών. Συμφωνείτε;

Μέτρα που εστιάζουν μόνο στον εμβολιασμό, και μάλιστα με τη λογική του πειθαναγκασμού και της τιμωρίας και όχι της πειθούς, δεν συνιστούν αποτελεσματική υγειονομική στρατηγική στη νέα φάση των μεταλλάξεων του ιού και της αδυναμίας σύντομης επίτευξης ανοσιακού τείχους. Όλες οι προβλέψεις είναι για επιδείνωση και όχι υποχώρηση των επιδημιολογικών δεικτών το φθινόπωρο. Η πίεση στο ΕΣΥ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με 25-30% λιγότερο προσωπικό λόγω αναστολής εργασίας των ανεμβολίαστων εργαζομένων, ενώ ένα νέο εσωτερικό lockdown στα νοσοκομεία θα προκαλέσει ξανά υπερβάλλουσα θνησιμότητα από άλλες αιτίες.

Απαιτείται η άμεση αναστολή εφαρμογής του Ν. 4820/21, η αποκατάσταση του κλίματος αλληλεγγύης και όχι προστριβών μεταξύ των εργαζομένων στα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, καθώς και μια κοινά αποδεκτή (από κόμματα και συνδικάτα) στρατηγική με στόχο τον καθολικό εμβολιασμό των υγειονομικών και την προστασία των ασθενών. Η κυβέρνηση έχει τη λογική της «έκτακτης συνθήκης» και της «μπόρας που θα περάσει», αλλά και της μετάθεσης ευθυνών για την αποτυχημένη διαχείριση. Η πανδημία θα είναι παρούσα για πολύ μεγάλο διάστημα και απαιτεί ριζική ανασυγκρότηση και ενδυνάμωση του δημόσιου συστήματος Υγείας με βάση τις νέες ανάγκες και υπηρεσίες.

Την Τρίτη ο κ. Κικίλιας ανακοίνωσε μέτρα με στόχο να ενθαρρύνει τους πολίτες να εμβολιαστούν. Εάν ήσασταν υπουργός Υγείας, πώς θα πείθατε τον κόσμο να εμβολιαστεί;

Επειδή αποτελεί επιστημονική ανακρίβεια η εκτίμηση ότι έχουμε «πανδημία ανεμβολίαστων», είναι λάθος να εξαγγέλλονται περιοριστικά μέτρα και ρυθμίσεις που αφορούν μόνο τους μη εμβολιασμένους. Η κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στην Πολιτεία και τους θεσμούς της δεν ξεπερνιέται χωρίς κοινωνική συναίνεση και συνειδητή τήρηση από τους πολίτες των αναγκαίων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας. Οι σκληροί διαχωρισμοί, οι διακρίσεις και οι αποκλεισμοί με βάση τον εμβολιασμό θα εντείνουν τη δυσπιστία και τον φανατισμό. Η κυβέρνηση καλλιεργεί την «ιερή αγανάκτηση» των εμβολιασμένων, που με τη σειρά της πυροδοτεί τον φανατισμό των αρνητών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να γίνει μέρος μιας κοινωνικής αγριότητας που επωάζεται και η οποία θα καταδικάσει ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας στην ανεργία και στη στέρηση μισθού ή θεμελιωδών δικαιωμάτων. Για να πείσεις, χρειάζεται ειλικρίνεια και ενσυναίσθηση, διαφάνεια και δημόσια πρόσβαση στα δεδομένα, σοβαρό σχέδιο αποτελεσματικού ελέγχου της πανδημίας, επιστημονική λογική και αναλογικότητα στα υγειονομικά μέτρα, προγράμματα Αγωγής Υγείας, δέσμη κινήτρων - αντικινήτρων, εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης και ασφάλειας στην κοινωνία.

Θα εφαρμόζατε ως υπουργός Υγείας τον υποχρεωτικό εμβολιασμό εκτός των υγειονομικών; Αν ναι, σε ποιες κατηγορίες;

Με καλύπτει πλήρως η εισήγηση της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής που μιλά για «στοχευμένη υποχρεωτικότητα», με ισχυρές δικλίδες ασφαλείας και αποκλειστικά σε χώρους Υγείας και κοινωνικής φροντίδας. Προφανώς κανένας δεν μπορεί να υπερασπιστεί το «δικαίωμα» οποιουδήποτε υγειονομικού να φροντίζει ευάλωτους ασθενείς ανεμβολίαστος. Είναι πέραν κάθε επαγγελματικής ηθικής και δεοντολογίας. Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση, μπροστά στο αδιέξοδο της πολυδιαφημισμένης «επιχείρησης Ελευθερία», δρομολογεί τη γενικευμένη υποχρεωτικότητα σε ευρύτατες ομάδες πληθυσμού. Είναι η «εύκολη λύση», αλλά και ένας «ολισθηρός δρόμος» που θα έχει πολλές κοινωνικές παρενέργειες.

Πώς θα αντιμετώπιζε μια κυβέρνηση της Αριστεράς τους αρνητές της επιστήμης;

Ο αντιεπιστημονικός σκοταδισμός και η ακροδεξιάς κοπής συνωμοσιολογία αντιμετωπίζονται μόνο με τον ορθό λόγο, με επιχειρήματα, με επιστημονική τεκμηρίωση, με αδιαμφισβήτητα στοιχεία, με πειστικές απαντήσεις και όχι με εχθροπάθεια. Τα διεθνή και εγχώρια ερευνητικά δεδομένα είναι απολύτως σαφή ως προς την πολύ σημαντική προστασία των εμβολιασμένων έναντι σοβαρής νόσου, διασωλήνωσης και θανάτου, αλλά και της μετάδοσης σε άλλους. Το θέμα του εμβολιασμού δεν είναι επιστημονικό, αλλά πολιτικό ζήτημα.

Νάσος Ηλιόπουλος: Ο χρόνος του κ. Μητσοτάκη τελειώνει, δουλειά μας να το επιταχύνουμε


χουμε μπροστά μας μια δύσκολη μάχη και χρειαζόμαστε την αλληλεγγύη και όχι τον διχασμό που επιθυμεί ο κ. Μητσοτάκης” σημειώνει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. Νάσος Ηλιόπουλος τονίζοντας πως ο Κ. Μητσοτάκης, μπροστά στην αποτυχία του στη διαχείριση της πανδημίας και τους εμβολιασμούς, θα κάνει τα πάντα για να μεταθέσει τις δικές του ευθύνες στους πολίτες. Καταλογίζει βαρύτατη ευθύνη στην υπουργό Παιδείας για το ότι έμειναν εκτός πανεπιστημίου 18.000 παιδιά εν μέσω πανδημίας.

Μιλάει για την επόμενη μέρα των καταστροφικών πυρκαγιών και το τι πρέπει να γίνει, καθώς και για τις ευθύνες της κυβέρνησης Μητσοτάκη. “Εμείς προτείνουμε και ένα έκτακτο εισόδημα αλληλεγγύης ώστε οι άνθρωποι που όχι απλώς έχασαν τους κόπους μιας ζωής, αλλά και τη δυνατότητά τους να παράγουν εισόδημα, να μπορέσουν να μείνουν σε αυτές τις περιοχές και να εργαστούν για την ανασυγκρότηση τους” σημειώνει χαρακτηριστικά.

“Στην τελευταία συζήτηση στη Βουλή κατάφερε να πιάσει limit up χυδαιότητας. Δεν ντράπηκε να κουνήσει το δάχτυλο στους ανθρώπους που έχασαν τους κόπους μιας ζωής στην πυρκαγιά, λέγοντας προκλητικά ότι δεν γίνεται να ζητάνε όλοι ένα ελικόπτερο πάνω από το χωριό τους” αναφέρει μεταξύ άλλων.

Σε λιγότερο από ένα μήνα κάηκαν πάνω από 1.300.000 στρέμματα δάσους. Μάλιστα, όπως αναδεικνύει η ΑΥΓΗ, οι πυρκαγιές ως προς τον αριθμό τους δεν ξεπέρασαν κατά πολύ τις αντίστοιχες περσινές, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Πληροφοριακό Σύστημα Δασικών Πυρκαγιών (EFFIS). Τι έφταιξε γι’ αυτή την καταστροφή; Ποια είναι η ευθύνη που καταλογίζετε στην κυβέρνηση πολιτικά και επιχειρησιακά;

Η καταστροφή που ζήσαμε δείχνει την τεράστια αποτυχία της κυβέρνησης στο πεδίο της ασφάλειας. Μιλούσε για ασφάλεια και εννοούσε καταστολή, κάπως έτσι η ανασφάλεια έγινε ο κανόνας. Ο τρόπος που κινήθηκε στο θέμα της προετοιμασίας της αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών κατέστησε το οικολογικό έγκλημα που βιώσαμε φέτος το καλοκαίρι σχεδόν προαναγγελθέν. Ο κ. Μητσοτάκης αποδείχθηκε ένας ακραίος λαϊκιστής. Εκμεταλλεύτηκε στην αντιπολίτευση τον ανθρώπινο πόνο μόνο και μόνο για προσωπικό πολιτικό όφελος.

Στην τελευταία συζήτηση στη Βουλή κατάφερε να πιάσει limit up χυδαιότητας. Δεν ντράπηκε να κουνήσει το δάχτυλο στους ανθρώπους που έχασαν τους κόπους μιας ζωής στην πυρκαγιά λέγοντας προκλητικά ότι δεν γίνεται να ζητάνε όλοι ένα ελικόπτερο πάνω από το χωριό τους. Η δε σύγκριση καμένων εκτάσεων με ανθρώπινες ζωές αποτελεί αδιανόητη πράξη απανθρωπιάς.

Ας μιλήσουμε όμως για πρόληψη. Η σημερινή κυβέρνηση ακύρωσε τις 500 προσλήψεις στις δασικές υπηρεσίες που είχαμε προγραμματίσει, ακύρωσε το πρόγραμμα δασοπροστασίας με 5.066 εργαζόμενους και κατήργησε τους δασικούς χάρτες. Ακύρωσε επίσης τη δουλειά που έκανε η επιστημονική επιτροπή Γκόλνταμερ για την πολιτική προστασία. Τέλος, κεντρικά πρόσωπα που εμπλέκονται στην καταστροφή στο Μάτι όχι απλά συνεχίζουν να βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, αλλά έχουν αναβαθμιστεί.

Τα παραπάνω πρέπει να τα συνδυάσουμε με την επιχειρησιακή κατάρρευση που ζήσαμε. Κυβερνητικά στελέχη την ώρα της καταστροφής να αυτοσυγχαίρονται, ο αρχηγός της Πυροσβεστικής να δηλώνει άγνοια για την πορεία της πυρκαγιάς στην Εύβοια και το γραφείο του κ. Μητσοτάκη να δίνει ψεύτικα στοιχεία για τον αριθμό των εναέριων μέσων. Υπ’ αυτό το πρίσμα η αύξηση καμένων εκτάσεων κατά 450% συνιστά «επιτυχία» του επιτελικού κράτους.


Τι πρέπει να γίνει την επόμενη μέρα στις περιοχές που καταστράφηκαν; Θεωρείτε ότι υπάρχουν επιχειρηματικά συμφέροντα που βλέπουν ευκαιρία κέρδους στα καμένα; Πώς βλέπετε το σχέδιο Μητσοτάκη για ιδιώτες αναδόχους στην αναδάσωση;

Το επιτελικό κράτος δεν κατάφερε να σταματήσει την καταστροφή από τις πυρκαγιές, δεν θέλει να σταματήσει την οικονομική καταστροφή. Υπάρχουν μια σειρά πρωτοβουλίες που πρέπει να αρχίσουν αμέσως. Πρώτα απ’ όλα να κηρυχθούν αναδασωτέες οι περιοχές που κάηκαν, χωρίς αλλαγές στις χρήσεις γης. Η κατάργηση των δασικών χαρτών αντικειμενικά κλείνει το μάτι σε όσους επιθυμούν να καταπατήσουν δημόσια γη.

Επίσης οφείλουν να ξεκινήσουν τα αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα. Απαιτείται να εκπονηθούν τοπικά αναπτυξιακά σχέδια σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες. Υπάρχει το παράδειγμα των Αναπτυξιακών Συνεδρίων που διοργάνωσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μην γίνει το λάθος να «φυτέψουμε» από το κέντρο στην περιφέρεια αναπτυξιακά σχέδια, διότι θα αποτύχουν.

Αυτά τα σχέδια χρειάζεται να στηριχθούν από την άμεση αναδιοργάνωση των πόρων από το ταμείο ανάκαμψης και το νέο ΕΣΠΑ. Για να αποφύγουμε όμως σήμερα τον κίνδυνο της ερήμωσης, εμείς προτείνουμε και ένα έκτακτο εισόδημα αλληλεγγύης, ώστε οι άνθρωποι που όχι απλά έχασαν τους κόπους μιας ζωής, αλλά και τη δυνατότητά τους να παράγουν εισόδημα, να μπορέσουν να μείνουν σε αυτές τις περιοχές και να εργαστούν για την ανασυγκρότησή τους.

Η άρνηση του κ. Μητσοτάκη να ακούσει τις συγκεκριμένες οικονομικές προτάσεις μας δείχνει ότι δεν τον ενδιαφέρει να αντιμετωπίσει πραγματικά τις οικονομικές συνέπειες της καταστροφής.

Βέβαια κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ότι η κλιματική κρίση είναι εδώ και απειλεί το άμεσο μέλλον του πλανήτη και της ανθρωπότητας. Ως εκ τούτου οι διαπιστώσεις, οι προβλέψεις και οι προειδοποιήσεις δεν αρκούν. Υπάρχει ρεαλιστική, αριστερή και ταυτόχρονα πράσινη πρόταση;

Η κρισιμότητα της κατάστασης μας αναγκάζει να δούμε από την αρχή συνολικά το παραγωγικό μοντέλο. Οφείλουμε να αξιολογήσουμε κριτικά επιλογές που αναγκαστήκαμε να κάνουμε ως κυβέρνηση μέσα σε ένα περιοριστικό οικονομικό πλαίσιο.

Χρειαζόμαστε ένα διαφορετικό μοντέλο για την κυκλική οικονομία και τη διαχείριση των απορριμμάτων μέσα από την ανακύκλωση. Χρειαζόμαστε ένα διαφορετικό μοντέλο στην κατανάλωση και την παραγωγή ενέργειας και τεράστιες αλλαγές σε ζητήματα χωροταξίας. Ταυτόχρονα χρειάζονται νέα εργαλεία για την προστασία του φυσικού πλούτου. Οι πόροι του ταμείου ανάκαμψης αποτελούν μια ευκαιρία, την οποία όμως κινδυνεύουμε να χάσουμε λόγω των επιλογών της Ν.Δ.

Η Ν.Δ. δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ως δικαιολογία την κλιματική κρίση. Ο αντιπεριβαλλοντικός νόμος Χατζηδάκη περιορίζει την προστασία των περιοχών Natura, κατήργησε τους δασικούς χάρτες, ενώ ακόμα και στη διαχείριση απορριμμάτων, αντί για ανακύκλωση, προωθεί την καύση. Να υπενθυμίσω ότι, όταν αναλάβαμε, η κύρωση των δασικών χαρτών ήταν κάτω του 1%, ενώ το 19 είχαμε ξεπεράσει το 40%, αυτό αποτελούσε ένα κρίσιμο εργαλείο για την προστασία του δασικού μας πλούτου.

Η κατάργηση του αντιπεριβαλλοντικού νόμου είναι κρίσιμο πολιτικό επίδικο. Τέλος, είναι σημαντική η πρωτοβουλία που υπάρχει από περιβαλλοντικές οργανώσεις για έναν νέο κλιματικό νόμο. Η Αριστερά πρέπει να μπορεί να συνομιλεί με τέτοιες πρωτοβουλίες.

Μπαίνουμε στον Σεπτέμβριο με χιλιάδες κρούσματα και ραγδαία αύξηση στις διασωληνώσεις, αλλά και στους θανάτους. Γιατί διαφωνείτε με τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για τους ανεμβολίαστους; Ιδίως από τη στιγμή που φαίνεται καθημερινά πως όλο και λιγότεροι πολίτες πείθονται για την ανάγκη του εμβολίου. Τι θα κάνατε διαφορετικά; Κλείνετε το μάτι στους αντιεμβολιαστές, όπως υπονοούν κυβερνητικά στελέχη και μέσα ενημέρωσης;

Πριν από λίγες μέρες η κυβέρνηση ανακάλεσε το σύνολο των αδειών των εργαζομένων στο δημόσιο σύστημα Υγείας. Αυτό δείχνει ότι δεν έχει γίνει καμία προετοιμασία. Έχουμε μια κυβέρνηση που ποτέ δεν πίστεψε στο δημόσιο σύστημα Υγείας. Εν μέσω πανδημίας η κυβέρνηση σχεδιάζει το κλείσιμο νοσοκομείων.

Ταυτόχρονα η πανδημία ανέδειξε και ρεύματα ανορθολογισμού και σκοταδισμού. Η Ν.Δ. γνωρίζει πολύ καλά αυτά τα κοινωνικά δίκτυα, στηρίχθηκε πάνω τους την περίοδο της Συμφωνίας των Πρεσπών. Σε μεγάλο βαθμό τα έχει ενσωματώσει, αφού πια έχει μια δυνατή alt right συνιστώσα. Υπ’ αυτή την έννοια έχουμε έναν διπλό αγώνα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική που υποβαθμίζει τη δημόσια Υγεία παράγοντας μαζική ανασφάλεια και ενάντια στον σκοταδισμό και τον ανορθολογισμό.

Όσο κι αν φαίνεται αντιφατικό, αυτά τα ρεύματα είναι ο καλύτερος σύμμαχος του κ. Μητσοτάκη, αφού του παρέχουν έναν βολικό αντίπαλο.

Η Αριστερά σε όλο τον κόσμο πιέζει και αγωνίζεται για την ενίσχυση των δημόσιων συστημάτων Υγείας, τον μαζικό εμβολιασμό και την άρση της πατέντας των εμβολίων. Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν από τους πρώτους που εμβολιάστηκαν ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο: για να σταλεί και από τη δική μας πλευρά το μήνυμα του εμβολιασμού.

Η κυβέρνηση απέτυχε και στον εμβολιασμό. Στις ηλικίες άνω των 80 το 28% είναι ανεμβολίαστοι τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μ.ό. είναι στο 5%. Επέλεξαν να μην ενισχύσουν την πρωτοβάθμια φροντίδα και να μην λυθεί πραγματικά το πρόβλημα με τις κινητές μονάδες εμβολιασμού. Ο κ. Μητσοτάκης μπροστά σε αυτή την αποτυχία θα κάνει τα πάντα για να μεταθέσει τις δικές του ευθύνες στους πολίτες.

Δική μας δουλειά είναι να παλέψουμε για την πραγματική ενίσχυση του ΕΣΥ και τη στήριξη των ανθρώπων του, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε απολύσεις και αναστολές εργασίας.  Έχουμε μπροστά μας μια δύσκολη μάχη και χρειαζόμαστε την αλληλεγγύη και όχι τον διχασμό που επιθυμεί ο κ. Μητσοτάκης.

Ο Σεπτέμβρης είναι μήνας ΔΕΘ. Φαίνεται πως ο Κ. Μητσοτάκης θα χρησιμοποιήσει τον επικείμενο ανασχηματισμό και τους πόρους του ταμείου ανάκαμψης προκειμένου να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα του τελευταίου διαστήματος. Πιστεύετε ότι έχει ήδη εκκινήσει μια διαδικασία αλλαγής συσχετισμών;

Ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί εδώ και καιρό να κάνει έναν ανασχηματισμό, με μικρή επιτυχία. Περιορίζεται να αλλάζει κατά μέσον όρο έναν κυβερνητικό εκπρόσωπο ανά έξι μήνες. Η αλήθεια είναι όμως ότι καμία αλλαγή προσώπων δεν θα τον απαλλάξει από τις ευθύνες του. Το αποτέλεσμα των επιλογών του έχει αρχίσει να γίνεται καθαρό στην κοινωνία. Το επιτελικό κράτος έφερε το αρνητικό ρεκόρ με αύξηση 450% στις καμένες εκτάσεις. Την τρίτη χειρότερη οικονομική ύφεση στην Ε.Ε. για το 2020.

Εν μέσω πανδημίας φρόντισε να αφήσει 18.000 παιδιά εκτός Πανεπιστημίου. Η κ. Κεραμέως φέρει βαρύτατη ευθύνη γι’ αυτό. Και μάλιστα δείχνει να μην καταλαβαίνει τι έχει γίνει -και την Παρασκευή την είδαμε να παίζει με τον πόνο αυτών των παιδιών και των οικογενειών τους.

Ακόμη στα εργασιακά η κυβέρνηση, μετά τη νομιμοποίηση της απλήρωτης εργασίας, σχεδιάζει να φέρει το τζογάρισμα ασφαλιστικών εισφορών και συντάξεων. Παράλληλα, μπροστά μας έχουμε την εφαρμογή ενός καταστροφικού πτωχευτικού νόμου. Με αυτή την έννοια πιστεύω ότι η διαδικασία αλλαγής συσχετισμών έχει ξεκινήσει προ πολλού.

Η δική μας δουλειά, και αυτό θα φανεί και στην παρουσία μας στη ΔΕΘ, είναι η εναλλακτική πρόταση. Μία πρόταση προς την κοινωνία, που θα περιλαμβάνει ταυτόχρονα τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε σήμερα απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, αλλά και το εναλλακτικό κυβερνητικό σχέδιο. Μία πρόταση που θα στηρίζεται στη δικαιοσύνη και την πραγματική ασφάλεια για τους πολίτες.

Με αναγέννηση του κοινωνικού κράτους (με προτεραιότητες το «νέο ΕΣΥ» και τη στήριξη της δημόσιας Παιδείας), τη διαγραφή και ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους που γέννησε η πανδημία -ως μια απαραίτητη ανάσα για να στηρίξουμε επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους- αλλά και με την πραγματική στήριξη της εργασίας μέσα από την αύξηση του κατώτατου μισθού, τη λειτουργία ενός ισχυρού συστήματος συλλογικών συμβάσεων και αποτελεσματικών ελεγκτικών μηχανισμών.

Ο χρόνος του κ. Μητσοτάκη τελειώνει, δική μας δουλειά είναι να συμβάλουμε μαζί με την κοινωνία αυτό να συμβεί όσο πιο σύντομα γίνεται.

Η μελαγχολική ελληνική δημοκρατία και η διέξοδος των εκλογών

Είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι η κυβέρνηση είναι υπό πίεση, από έναν συνδυασμό εσωτερικών σκανδάλων και αδυναμιών στην Εξωτερική Πολιτι...